Menu

WEBLOG foundation

Een grens is pas een limiet als je niet meer verder kunt

Wéér antibiotica

Ik had me mijn terugkomst van het Czech Disabled Open wel wat anders voorgesteld. Dan heb ik het niet over mijn belabberde resultaat of over mijn prothese die op de tweede wedstrijddag kapot ging. Maar over die verdomde longontsteking die maar blijft terugkeren. Of is hij nooit weggeweest?

Een goeie twee weken was ik van mijn longontsteking en luchtweg infectie af. Ik voelde me prima en fit om mee te spelen met het Tsjechisch Open. Mijn broer vergezelde me en we reden met de auto naar Tsjechië toe.

De golfbaan lag op een uurtje rijden van Praag in een mooie heuvelachtige omgeving. En juist op dat laatste had ik mij goed voorbereid. Want in schuine stand golfen met een prothese is lastig. De sponsorwedstrijd verliep aardig. Ik speelde samen met een Tsjechische pro en haar echtgenote én het “gezicht” van het toernooi de Spaanse paragolfer Sabastiaan Lorrente. Het weer was prima en we beleefden een perfecte dag. Deze dag gebruikte we ter voorbereiding op het echte toernooi waar het allemaal om ging. Tijdens de wedstrijd verken je de baan en kunnen we aantekeningen maken welke je tijdens de wedstrijddagen kunt gebruiken.

Tijdens de eerste wedstrijddag speelde ik samen met mijn Nederlandse teamgenoot Ben van der Burg. Wij beiden kenden een erg stroeve start en hielden elkaar in evenwicht als het gaat om het missen van kansen. Niettemin hoopgevend genoeg om er een mooie tweede wedstrijddag van te maken. Tijdens de tweede wedstrijddag merkte ik iets op aan mijn prothese. Hij boog wel erg snel en dat is lastig op het moment dat je wilt slaan. Het resultaat van de 2e dag was dan ook behoorlijk dramatisch. Eenmaal in Nederland kon ik direct terecht bij mijn Instrumentmaker die enige aanpassingen aan de prothese heeft gemaakt. Naar nu blijkt is er waarschijnlijk toch een wat groter defect waar we de komende dagen mee aan de slag gaan.

Op de weg terug naar Nederland begon ik weer wat te hoesten. Aanvankelijk niet zo heel erg maar het hoesten werd heviger naarmate we dichter bij huis kwamen. Aangezien ik gisteren een hele dag in het AvL zou zijn ter voorbereiding op de start van de DOV-studie nam ik mijzelf voor om het dan even kenbaar te maken. Maar op donderdagnacht werd ik weer wakker van de koorts. En inmiddels weet ik dat dat geen goed teken is. Tijdens onderzoek in het ziekenhuis werd duidelijk dat er “iets” mis is in mijn longen. Met de grootste waarschijnlijkheid zijn het enkele uitzaaiingen die er voor zorgen dat er een stukje long wordt dichtgedrukt waardoor daar geen zuurstof doordringt. En zo ontstaat of liever gezegd blijft dat gebied in de ban van gepruttel en ontsteking. Een nieuwe en rigoureuze antibioticakuur voor de komende 14 dagen is nu het programma. Daarmee gezegd dat de start van een nieuwe chemokuur is uitgesteld met tenminste twee weken. Ook daar komen we wel weer over heen. Ik hoop dat ik komende dagen herstel. Want inmiddels voel ik me weer als een krant. De koorts is gelukkig weg. Op 8 juli begint het ABN AMRO Dutch Disabled Open in Purmerend. Daar wil ik graag aan mee doen. Maar in deze conditie heb ik er niets te zoeken.

Facebook Twitter
×