Menu

WEBLOG foundation

Een grens is pas een limiet als je niet meer verder kunt

Time-out periode

De afgelopen week was lastig. Eigenlijk net zo lastig als de weken er voor, sinds de start van deze nieuwe kuur. Geen moment heb ik gedacht dat ik dit maanden vol zou kunnen houden. Telkens dacht ik dat ik er mee zou willen stoppen. Want gelukkig ben ik degen die kan bepalen om te stoppen. Op ieder moment.

Maar ik hou nou eenmaal niet van opgeven en daardoor slik ik de medicijnen gewoon door. Soms met moeite maar meestal lukt het vrij aardig.

Gisteren was er weer zo’n moment om even terug te kijken en na te denken over het verloop. Ik kan daar vrij simpel in zijn. Het verloop is waardeloos. Ik heb de afgelopen weken niets kunnen doen doordat ik me beroerd voelde. Alles is te veel, heb vele bijwerkingen en mijn energieniveau blijft erg laag. Zo laag dat ik het liefst rondom huis blijf in de buurt van mijn bed. En dat precies in Dani zijn vakantie. Om gek van te worden. Ik ben inmiddels aardig wat kilo’s afgevallen en hebben de doorgaans twee borden avondeten plaatsgemaakt voor één bordje. Mijn eetlust is ook ver te zoeken en ik krijg zo langzamer hand een bleek, mager verlept gezicht met uitpuilende ogen. Dus wilde ik de handdoek in de ring gooien en stoppen met deze kuur. Ik hou van overleg. Vooral met de mensen in het AvL kan ik goed opschieten en we zitten meer en deel van de tijd op één lijn. Zij informeren mij altijd en ik kan goed vertellen wat ik er van vind. Ook nu zien zij zelf en horen ze van mijn bevindingen dat deze experimentele kuur nu niet echt de gemakkelijkste is. Gisteren moest ik in het kader van vervolgonderzoeken voor de studie de gehele dag in het ziekenhuis blijven. Er was dus alle gelegenheid om in de ochtend te overleggen. De vraag is of ik mij zo slecht voel door de kuur of dat dit komt doordat de ziekte nu echt vat op mij begint te krijgen. Ik zelf denk overigens dat het het eerste is wat er aan de hand is. De medicijnen kan ik gewoonweg erg slecht verdragen. De afgelopen twee weken zijn intensief geweest voor wat betreft controles voor deze experimentele kuur. Zowat iedere dag moest ik mij in het AvL melden. Die periode is nu gelukkig voorbij. Dat biedt ook de mogelijkheid om een “Time-out” periode te nemen. Zo hoef ik niet direct te stoppen met de kuur maar kan ik de komende tien dagen waarin ik geen medicatie inneem, kijken hoeverre mijn lichaam zich hersteld en ik weer energie terug krijg. Ik heb er nu al zin in! En dus is vandaag de eerste dag. Niet direct te hard van stapel lopen en proberen rustig op te bouwen.

Gisteravond kreeg ik een geweldig cadeau van Martin en Sander. Een prachtige scooter mét bestikkering van de foundation. Hoe te gek is dat. Vandaag heb ik al zin in lekker pittig eten. We gaan dus naar mijn favoriete Griek in Almere Haven. Beter kan ik mijn Time-out periode niet inluiden.

Facebook Twitter
×