Menu

WEBLOG foundation

Een grens is pas een limiet als je niet meer verder kunt

Werkt de SAR-studie misschien écht?

Na een heerlijke krokusweek in de Oostenrijkse Alpen was het weer tijd om op 4 maart de nieuwste scanuitslag te krijgen.

Altijd een idioot moment.

Dit was één van de beste ski weken ooit! Door de relatief koude temperaturen waren de pistes geweldig. Keerzijde is dan wel weer dat het aantal zonuren tegenviel maar de gebruikelijke papperige sneeuw achterwege bleef. Iedere dag hadden we verse sneeuw wat voor veel plezier zorgde. Terwijl ik mijn plezier op de pistes zocht, gingen de anderen met grote regelmaat buiten de pistes. Het was genieten. Ik merkte dat mijn spierconditie enorm is toegenomen waardoor het skiën een pretje was.

En als toetje was de scanuitslag een week later positief. Voor de derde keer op rij is de situatie “stabiel” te noemen. Geen toename in omvang en geen toename in aantal. Je gaat er bijna van denken dat de medicijnen echt werken. Hoe het ook zij, het is weer mooi meegenomen. Ik had eigenlijk ook niet echt iets anders verwacht omdat ik mij op enkele spierpijntjes na, prima voel. Opnieuw een periode van 6 weken met het proefmedicijn. Daarna volgt opnieuw een longscan. En in dat schema gaan we hopelijk nog heel lang verder.

Het golfseizoen staat weer voor de deur. Binnenkort organiseren we samen met Bibian Mentel van de Mentelityfoundation een ski- en snowboardclinic in Zoetermeer. Dat is altijd een feestje. Daarna is het winterseizoen bijna afgelopen. Bijna zeg ik. Want eigenlijk willen we graag nog een paar dagen gaan skiën. Het kriebelt nog. Op 21 maart staat er ook nog een testdag op het programma voor een ski-prothese in ontwikkeling van Otto Bock. Ik kan daar nog niet veel over zeggen maar zal zeer zeker na de testdag iets meer vertellen, als dat kan.

Facebook Twitter
×