Menu

WEBLOG foundation

Een grens is pas een limiet als je niet meer verder kunt

Wat krijgen we nou weer?

De eerste vier weken van deze kuur zijn al weer voorbij. Ik kan niet zeggen dat ik er echt vrolijk van word. Godzijdank is de vermoeidheid waar ik het eerder over had met de helft afgenomen. Dat betekent dat ik niet iedere dag hoef te rusten en dat ik gewoon mijn dingen kan doen.

’s Avonds ben ik dan wel uitgeteld en heb ik prikkende en brandende ogen. Geen pretje dus. Nog 2 weken tot aan de volgende scan. Dan weten we of deze kuur “iets” heeft gedaan en of ik er mee door kan gaan.

De afgelopen dagen waren inspannend maar geweldig. Allereerst was er de uitreiking van het Golf & Livestyle magazine wat heel bijzonder was. Ik ben Piet geweest tijdens de intocht in Kortenhoef samen met Sander en Dani. Wat een feest! Ik heb tussendoor nog een golfwedstrijd gespeeld en gisteren heb ik een presentatie over de foundation gegeven tijdens de Vakdag fondsenwerving 2012 in de Rotterdamse Kuip. Vandaag stonden er wat ziekenhuis bezoeken op het programma en dat zou de start zijn van wat rustigere dagen tot aan 5 december. Maar helaas niets is minder waar.

Vanmorgen waren Priscilla en ik als eerste in het Flevoziekenhuis in Almere. Naar aanleiding van de darmtumor die bij haar operatief is weggenomen krijgt ze in januari een extra darmonderzoek. Vanmorgen werden de details besproken. Daarna reden we naar het AvL in Amsterdam waar mijn wekelijkse reguliere controle op het programma stond. Er was niets afwijkends en dus reden we daarna gezellig richting Lage Vuursche om daar te lunchen. Eenmaal weer terug ging het bij thuiskomst mis.

Ik hoestte een bloedpropje op, wat op zich bevrijdend voelde. Maar daarna leek het alsof ik een bloedneus in mijn linkerlong had. Het gevoel van een warme straal dat naar beneden druipt heb je ook wel eens achter in je keel als je een fikse bloedneus hebt. Dat gevoel zorgde er voor dat ik ging hoesten en wat er kwam was bloed. Het bleef bloed met wat speeksel. In de minuten die daarna volgde moet je een beslissing nemen. Ga ik nu het AvL bellen of wat ik nog even. Omdat het gevoel niet goed was besloot ik direct te bellen. En niet geheel onverwachts konden we dus direct weer terugrijden naar Amsterdam.

Ook onderweg en in het ziekenhuis kwam het bloed met tussenpauzes na een hoestbui. Gelukkig zaten er ook al weer momenten tussen waarop er niets kwam. De longfoto liet uiteindelijk geen nieuwe mogelijk oorzaken zien maar de longarts was duidelijk. De longarts, Dr. Burgers, liet alles duidelijk zien. Ik ben me wel de rampetampe geschrokken over de omvang van deze grote uitzaaiing. Ruim 8 bij 9 cm. Op de longfoto zie je pas goed wat de verhouding is ten opzichte van het totale oppervlak. Deze grote uitzaaiingen onderin mijn linkerlong zorgt mogelijk weer voor problemen. Dit is dezelfde plek als waar ik beide longontstekingen eerder had. De uitzaaiing zit tegen mijn luchtweg aan. Die oneffenheid in combinatie met een mogelijke ontsteking zorgt voor de bloeding. Gelukkig lijkt de boel zich nu al weer te stabiliseren. In combinatie met een nieuwe antibioticakuur moeten we de komende dagen bekijken hoe het verloopt. We maken er maar een rustig weekend van.

Maandag heb ik weer contact met het AvL. Er staat een principe afspraak voor een bronchoscopie. Oftwel met een tuinslang via mijn keel de onderkant van mijn long bekijken of er nog een bloeding is en wat de schade nu écht is. Hopelijk kan ik die afzeggen…

Facebook Twitter
×