Menu

WEBLOG foundation

Een grens is pas een limiet als je niet meer verder kunt

Iedereen weet het

Mijn familie is nu ingelicht. Ik heb inmiddels meerdere malen mijn verhaal kunnen vertellen. Ondanks de herhaling lucht het op. Ik ben realistisch en positief. Het weer is net zoals we ons voelen: Onstuimig. Wat ik erg vervelend vind is dat de pijn in mijn onderbeen nu geen kwestie is van een spierblessure. De oorzaak heet nu anders en dat maakt de pijn ook anders. Tintelingen in mijn onderbeen die naar mijn bovenbeen uitstralen interpreteer ik onbewust op een andere manier. En dat is gek. Vrijdag, de dag dat ik in het ziekenhuis was, is nu twee nachten geleden. Ik heb beide nachten redelijk tot goed geslapen.

Wel een pijnstiller genomen want zonder zo’n pilletje zijn de steken en de pijn op mijn scheenbeen heftig. Vooral de steken en het kloppen van de drie bewuste plekken is bijzonder onprettig. Vandaag twijfel ik of ik naar het voetbalveld ga om “de jongens” van mijn team te informeren. Wie weet stuur ik een mail, ik zie wel.

Vandaag staat ook in het teken van aankomende week. Ik ben bezig met de voorbereiding van de werkweek alsmede het informeren van mijn directe collega’s en dan natuurlijk weer het ziekenhuis. Ik realiseer mij dat ik uit het ziekenhuis ben weggegaan zonder concrete afspraken met de orthopeed. Als ik morgenochtend vroeg in het ziekenhuis mijn bloed laat afnemen ga ik even kort bij hem langs of neem telefonisch contact met hem op. Ik ben erg benieuwd wat de MRI-scan moet uitsluiten en wat de bot-scan moet laten zien. Wat kan hiermee worden gezien en wanneer krijg ik de uitslag hiervan.

Vanmiddag zijn we met onze vrienden Pat-San-Kim & Mika naar het zwembad geweest. Wonderlijk was het dat mijn kuit ’s avonds niet noemenswaardig dik was. Ik kon zelfs al weer wat vormen ontdekken in mijn kuit. Ook mijn eetlust was weer terug na een middag zwemmen. De eetlust die ver te zoeken was. Ik vermoed dat dit door de spanning en emotie komt. Het was heerlijk pijnvrij bewegen door het water. Lekker stoeien met Dani op mijn rug. Het water gaf een heerlijke verlichting op mijn scheenbeen.

 

Facebook Twitter
×